Hoe raar en onwerkelijk zijn schilderijen ook mogen lijken, Magritte zelf leefde het rustige leven van een middenklasser, een man in maatpak met een bolhoed en een paraplu.

Magritte, de persoon

Toen René Magritte in 1967 overleed, hingen in zijn kleerkast tien grijze maatpakken die hij nooit gedragen had. Hij liet ze op voorhand maken en eens er één versleten was, schakelde hij over op het volgende.
Magritte, de man die het surrealisme naar België bracht, was geen typische kunstenaar, maar eerder een zakenman. Hij kroop achter zijn bureau om negen uur stipt en om vijf uur was hij klaar. Als de zaken wat slechter gingen, vervalste hij Picasso’s om de kas te spijzen - niet echt het cliché van de liederlijke kunstenaar dus.

Magritte, de kunstenaar

Dat Magritte als kunstenaar zijn brood wou verdienen was voor hem al snel een uitgemaakte zaak. Toch is de zoektocht naar zijn kunstenaarsidentiteit niet over rozen gegaan. Na heel wat experimenteren met kubisme, het futurisme en de abstracte kunst vond hij zijn draai in het surrealisme. Dat was de enige kunststroom die hem, naar zijn gevoel, toeliet om de onzichtbare schoonheid en pijn te delen met het publiek.

Magritte slaagde er als geen ander in om in zijn schilderijen een hele nieuwe wereld te creëren. Hij baseerde zich voor zijn werken op zijn dagelijks leven.  Zijn gesluierde vrouwen zouden bijvoorbeeld zijn moeder voorstellen, die zelfmoord pleegde toen hij 12 jaar was. Hij was erbij toen ze uit het water werd gevist met haar nachtjapon over haar gezicht.
Magritte was een surrealist en surrealisten willen een overrompelende poëtische betekenis geven aan de kunst en aan het leven. Dit doen ze door het analyseren van dromen, het toeval, de omgeving, het verlangen, het irrationele…
Toch heeft de kunstenaar zelf altijd beweerd dat er geen betekenis achter zijn werken zit. Zijn schilderijen brengen volgens hem gewoon zijn dagelijkse leven in beeld, zonder meer.  Door er hier en daar wat commentaar bij te krabbelen als ‘Ceci n’est pas une pipe’ maakte hij een soort cartoon van zijn werken.

Typerend voor het werk van Magritte zijn de motievenreeksen. De motieven zijn de elementen die regelmatig terugkomen in zijn werken zoals de man met de bolhoed, de bewolkte helblauwe lucht of een schildersezel die op de meest onvermoede locaties opduikt.

Magritte, de beïnvloeder

Ex-skater Ed Templeton, bekend van zijn graffiti, schilderijen en foto’s, hanteert dezelfde manier van werken als Magritte. Hij brengt hele dagen lang zijn omgeving in beeld en zet er commentaren bij.  
Vandaag vallen we over gigantische opblaasbare butt plugs van Paul McCarthy, maar in tijde van Magritte was het een schande om het woord ‘verkrachting’ nog maar uit te spreken. Geen wonder dus dat Magritte een storm over hem heen kreeg toen hij ‘Le Viol’ maakte, het schilderij waarin hij het gezicht van een vrouw anatomisch verknipt had en er erogene zones op had geschilderd.

Naast een grote invloed in de kunstwereld is Magritte ook een bron van inspiratie voor de reclamewereld geweest. Zo is de filmposter van ‘The  Exorcist’ gebaseerd op het bekende ‘L’Empire de la lumière’ van Magritte.

Meer weten over Magritte? Bezoek zijn gloednieuwe museum in Brussel. Alle info op www.musee-magritte-museum.be.
Het museum is gratis voor iedereen onder 26 jaar.

Magritte was in the air:

Magritte is de ontwerper van het embleem van onze voormalige luchtvaartmaatschappij Sabena.
In 1965 bestelde luchtvaartmaatschappij bij Magritte ‘De luchtvogel’. Dit kunstwerk werd later enige tijd het embleem van Sabena.

Tags: kunst